Missie havermout
Ja hoor! Het is weer zover. Vannacht is er een grote pot met stroop in mijn hoofd uitgegoten en daar ben ik mee opgestaan. Mijn gedachten zijn plakkerig en het kost mij veel moeite hier een samenhangend geheel in aan te brengen. Ik verander dan in een soort van trage slak die zich constant afvraagt wat ze in vredesnaam aan het doen is.
Ik had deze ochtend om te beginnen maar één simpele taak: havermout maken. Het lukte me zowaar om de steelpan te vinden in de kast (ja, dat kan dan heel moeilijk zijn hoor) en deze op het fornuis te zetten. De amandelmelk kon ik ook niet meteen vinden en vond ik na een speurtocht van anderhalf uur ergens achterin de koelkast. De simpele taak was nog steeds niet geklaard, want ik miste het meest belangrijke ingrediënt nog: havermout. Ik slofte naar de voorraadkast en keek vervolgens met een wat gezapig hoofd in het toilet. Wat kwam ik hier in vredesnaam doen? Ik ging in mijn gedachten terug naar hetgeen ik aan het doen was. Langzaam ontstond het woord haaaaaaveeeerrrmooouuut in mijn hoofd (denk hier aan Dory van Nemo die walvis taal spreekt) en wist ik weer wat ik aan het doen was. Ik deed de deur van het toilet weer dicht en griste de havermout van de plank in de voorraadkast. Ik kon eindelijk aan het eten beginnen.
Op een moment als bovenstaande ziet niemand aan mij dat mijn hoofd niet mee wil werken bij hetgeen ik moet doen. Zo’n simpele taak uitvoeren kost dan veel energie. Het zoeken naar een product kost moeite, maar ook bewust blijven van de taak die ik aan het doen ben is dan lastig. Gelukkig zijn deze momenten er niet altijd. Vaak is mijn brein juist super snel (dan gaan er ook vaak genoeg dingen mis), en ben ik meer een wervelwind die binnen 5 minuten in de pan staat te roeren alsof het haar laatste maaltijd is.
Uiteindelijk zat ik met mijn hoofd vol kleverige gedachten aan het ontbijt. Door even tot rust te komen voelden mijn gedachten ineens wat minder plakkerig aan. De gedachten in mijn hoofd kwamen meer op gang en de doorstroom van deze gedachten voelde soepeler aan. Ik schoot ineens in de lach om hetgeen was voorgevallen en nam een hap van mijn favoriete ontbijt. Het was een mooie start van de dag.